وقتی فصل عوض می‌شود، کمبود عوض نمی‌شود

تابستان برق، پاییز آب، زمستان گاز؛ آیا ایران حاشیه امن زیرساختی خود را از دست داده است؟

سه محور، یک الگو

آب بهتر از پارسال است، اما پرشدگی کل تنها ۴۶٪ و هفت سد زیر ۱۰٪. گاز رکورد تولید زده (▣ ۱٬۱۱۷ میلیون مترمکعب، شانا)، اما وزیر نفت کسری اوج را حدود ۲۵۰ و مدیرعامل شرکت ملی گاز ناترازی پارسال را ۳۵۰ تا ۴۰۰ میلیون مترمکعب گفته‌اند (◌ اظهار مقام). برق هم ریسکش بیش از ظرفیت، به دسترسی به سوخت جایگزین گره خورده. هر سه محور: بهتر از بدترین نقطه، اما نه امن.

در زمستان به هم قفل می‌شوند

یک مکانیزم مرکزی سه محور را به هم وصل می‌کند:

سرمای شدید ← مصرف گاز خانگی بالا ← فشار بر گاز نیروگاه و صنعت ← سوخت مایع و محدودیت صنعتی

◈ چون حفظ گاز خانگی اولویت اعلام‌شده است، فشار کمبود ابتدا از مسیر نیروگاه و صنعت جذب می‌شود؛ در این الگو خاموشی گسترده خانگی باید دیرتر ظاهر شود. همین‌جا زیرساخت به فشار بنگاه (شامخ) وصل می‌شود — همراستایی، نه علّیت قطعی.

⤳ پیش‌بینی تراز شرطی است: اگر در دی–بهمن ۱۴۰۵ یک موج سرمای گسترده رخ دهد، انتظار داریم فشار ابتدا در تحویل گاز نیروگاهی و محدودیت صنایع دیده شود، پیش از خاموشی گسترده خانگی (TZ-F-0012). △ هواشناسی زمستانی کم‌برف و کمی گرم‌تر از نرمال می‌دهد؛ پس موج سرما سناریوی پایه نیست، و اگر رخ ندهد پیش‌بینی «حل‌نشده» می‌ماند.

نشانه بعدی اوج سرمای دی–بهمن: آیا تحویل گاز نیروگاهی افت می‌کند و صنعت محدود می‌شود، پیش از خانوار؟

تاریخچه: ۱۶ مهر ۱۴۰۵ — پست همراه نسخه ۲ ابزار «تاب آب و برق».